Blogger des Vaderlands???

poster 2015 nr1Dat heb ik weer, sta ik op de nominatielijst voor Blogger des Vaderlands. Vraag me niet hoe dat kan.
Wel een goed excuus om nu toch eindelijk eens te komen opdraven op het Blogbal.
Maar goed, mocht u hier zijn om mijn indrukwekkende blogoeuvre (hahum) te komen bestuderen, dan een paar tips.

Dit blog is vooral bedoeld als archief voor stukken die ik voor de tijd bij Sargasso heb geproduceerd. En verder af en toe een persoonlijke noot hier. Het grootste deel van mijn posts kan je gewoon bij Sargasso vinden onder mijn auteursnaam.

Maar goed, dan moet je door 5000 stukjes heen. Paar tips dan maar? Lees verder Blogger des Vaderlands???

Voor mijn vader

Lieve papa, lieve Leo,

Jij was ons baken, ons rustpunt.

Maar je was ook altijd onderweg. En zelfs als je thuis was, was je nog in beweging. Altijd bezig om dingen te regelen voor later en voor anderen. Bezig dingen beter te maken, voor ons, voor de club, voor de tuin, voor de toekomst.
Daarbij vergat je soms zelf te genieten van het resultaat.
En toen werd ook het genieten zelf je bijna onmogelijk gemaakt.

Maar dat weerhield je niet bezig te blijven en liefde te schenken, zei het op een andere manier.
Die kracht, dat doorzettingsvermogen, die koppigheid, dat sierde je, daar heb ik van geleerd.
En het hield je vast.

Net zo vast als jij aan het leven klampte de laatste weken.
Om toch vooral bij ons, bij Resie te kunnen blijven.
Maar nu kan je gaan.
Nu is alles geregeld.
Het is goed.
Het komt allemaal goed met Resie en je twee kleine meiden, met ons.

De koppijn hield je weg van het vliegen, wat je toch het liefste deed. Onderweg zijn was fijn, ergens aankomen bijzaak. Het mocht niet meer zo zijn.

En nu ben je toch weer in een kist. Zo noemde je de vliegtuigen vroeger altijd. Kist.

Leo, papa, ik voel dat deze kist je brengt naar de plek waar je het liefst was, vliegend boven de donkere noordpool, kijkend naar de sterren en de Melkweg. Zonder koppijn. Met muziek erbij, waar je vroeger zo van genoot.

Een goede vlucht naar de sterren lieve papa

Otto Hamer

Atelier Otto Hamer - 1Het bloggen brengt soms aangename verrassingen met zich mee. Een paar jaar geleden schreef ik voor Panzerfaust een gastbijdrage over kunst. Niet dat ik er veel van af weet. Maar dat weerhield me niet drie kunstenaars aan elkaar te knopen.
Een van die kunstenaars was Otto Hamer. En wat wil nou het geval, een paar maanden geleden kreeg ik een mail van een vriendin van hem. Otto Hamer heeft zelf geen internet, maar was attent gemaakt op mijn schrijfsel door die vriendin. Hij vond het wel leuk ook al moest hij het met een tweedehands beschrijving doen.
Dus was de vraag van die vriendin of ik het hem niet kon laten zien. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Vooral door drukte mijnerzijds kwam dat er lang niet van. Een tussentijdse oplossing met een CD met het betreffende materiaal (vooral het filmpje) bracht ook geen uitkomst. Al was het maar omdat hij tijdelijk uitgeschakeld was en dus een speurtocht naar een computer iets teveel gevraagd was.
Maar vandaag is het dan toch gelukt. Met een laptop onder de arm heb ik hem in Utrecht bezocht.
Lees verder Otto Hamer

Een nieuw begin

Het bloggen begon voor mij eigenlijk al voordat ik wist dat het bloggen was. In de loop der tijd heb ik aardig wat historie opgebouwd her en der.
Een deel daarvan ga ik nu afbouwen. De beste stukken ga ik hier verzamelen. En daarnaast af en toe experimenteren en een wat persoonlijker insteek kiezen.
Hopelijk weer net zo’n mooi avontuur als ik nu beleef met Sargasso.

De eerst komende tijd weinig nieuw materiaal dus. Het duurt even voor ik alle relevante stukken op de juiste historische plek heb geplaatst.

Those on the Right use Microsoft, those on the Left can’t make up their mind


Maybe the heading is a bit rough. But a post on DailyKos indicated that their might be a link between the browser usage and the Right of Left orientation of the people. He suggested that you could see that most clearly by taking the statistics of explicit Right or Left leaning weblogs. So I checked it. Here are the results (percentages):


Internet Explorer Other browsers Windows Other OS
Right leaning Blogs
href="http://www.andrewsullivan.com/" target="_blank">AndrewSullivan.com 81 19 87 13
href="http://www.hughhewitt.com/" target="_blank">HughHewitt.com 77 23 90 10
Powerline 76 24 94 6
Captain’s Quarters 58 42 89 11
Little Green Footballs 67 33 87 13
Left leaning blogs
DailyKos 57 43 70 30
Eschaton 53 47 77 23
Political Animal 53 47 85 15
Wonkette 64 36 84 16
Taegan Goddard’s Political Wire 74 26 87 13


It’s hard to deny it. Those on the Right are using Microsoft OS or browser more than those on the Left.


But why? Is it only the conservative nature of the Right that makes them stay with products that have far better alternatives?


Clues and other links are welcome.

Zen and the art of surviving rush hour traffic

Day in day out meandering through rush hour traffic in order to do some work somewhere just to make some money can be quite a strain in the Netherlands. Rush hour traffic is loaded with traffic jams, endless unexplained delays, detours, fights during mergers of different traffic streams, aggressive rival car owners and mindless truckdrivers. All this makes it a big energy drainer and not really a help in enjoying life in general.


But like the Chinese character for “Crisis” that can be explained both as “Threat” and “Opportunity”, this can also be looked upon in a more constructive way.


What kind of opportunity can be made out of traversing rush hour traffic?


Since I spend a lot of time in the car during these rush hours, I had plenty time to think this one over. Yesterday I found out that I already created some sort of opportunity in recent years.


Let’s call it Zen Trance Traversing. It’s like meditating while driving and it creates a peace of mind seldom found in this hectic western world.


How does it work?
It’s not easy and requires a couple years of practice. But that’s normal with Zen training isn’t it.


Two things are needed.


First you start with disabling your ego in traffic. You no longer want to be the first, the fastest or the cleverest in traffic. You need to see yourself as a small part of a big flow. And the more you allow your ego to play a role, the more actions you do that disrupt the flow. For instances constant switching of lanes because you think they are faster is out of the question. Each time you do that you not only leave behind a hole in the queue you left (inefficiency), you also most often cause the car that will be behind you in the new lane to slow down a bit (more inefficiency). A lot of examples can be given. So give it up. Don’t worry about yourself. You will get to the place of destination anyway, and a couple of seconds more or less are not worth much frustration. Be part of the flow and thus enable the flow to move efficiently for everybody.


Second you need to practice “reading” the traffic and act on it. In order to make things run smoothly you need to be able to predict what will happen so you can anticipate it and minimize the disruption. To do this, you have to look at the cars in front of you, at least 3 of them. But you also have to look at the cars in the rows next to you, also at least three deep. And you have to know what kind of cars they are and what kind of drivers are in them. Are they aggresive (sudden moves), lazy, absent minded (late reactions), careful (loads of distance) or in the same zen-like state as you? Are their cars swift or slow, do their cars need a lot of space, can they make short turns, etc… Years of going through traffic with an observative mind can make you see all these things without thinking too much about it. The best thing to do then is to “be” all the drivers you need to be aware of in your direct vicinity. And if you “are” all these drivers, you know what they will do if the flow changes. You know what the reaction will be (braking hard, braking a bit, foot of the gas, swerve, etc….) before they do it. You can then adjust your own driving accordingly.


If you practice these two things real hard, one thing you’ll notice is that you don’t have to brake as often as you used to. And you have to make less and less sudden moves.


The less you brake or swerve, the more into the “flow” you are. You will reach a trance-like state! No earthly things can bother you any longer. The end of the journey will feel almost as a disappointment.



Once you’re able to take on a 10 kilometer traffic jam without breaking or swerving once, you’ve reached Enlighment!



Life can be beautifull after all :-)))))









And then you find out that Enlightment is boring……